ALADDIN

مست قلندر مریض

aladdin — Mon, 07 Dec 2009 16:06:18 GMT

مریضم در حد مــــــــــرگ ، یعنی نشد یه پاییز زمستون ما سرما نخوریم ، ااااااااااه
نمیدونم این سرما خوردگی چه خاصیتی داره که خداوند بزرگ بر سر ما نازل می فرماید
حالا کاشکی زود خوب بشم ، تو این هیری ویری همین یکی رو کم داشتم
دارم با میوزیک به خودم انرژی میدم ، اونم قاطی پاطی
اول "ضربان قلب من" همراه با لرزش بعدش سنتی

امشب به کویت آمدم دانم که در وا میکنی
رحمی به این خونین دل رسوای رسوا میکنی
لیلای من باشد عیان در هر زمان در هر مکان
زاهد چرا بهر نشان هی لا و الا میکنی
ای دل بیاموزی اگر راه درست عاشقی
با هر چه او قسمت کند صبر و مدارا میکنی
این چرخه میچرخد بسی بهر حساب هر کسی
یک روز جبران می‌کند جوری که با ما میکنی
آشفته‌ بازاری نکن ای دزد مادر زاد دل
صد حلقه می‌پیچی به هم تا یک گره وا میکنی
گر در تماشاخانه‌ی قسمت مرا بازی دهی
گه نقش‌های خویش را در من تماشا میکنی

پ.ن:

۱ـ این شعر خیلی زیبا رو علیرضا افنخاری خونده ، خیلی هم ناز خونده ، ولی تا امروز
نمیدونستم شعرش رو سید محمود توحیدی ( ارفع کرمانی ) گفته ، روحش شاد

۲ـ دعا کنین زود خوب بشم ، الان اصلاْ وقت سرما خوردگی نبود

aladdin — Sat, 28 Nov 2009 12:12:18 GMT

عیدتون مبارک
و البته :
عزا عزاست امروز روز عـــزاسـت امــروز
بـبـعـی کوپولوووو صاحب عزاست امروز

امروز واسه یه نفر دیگه هم روز بدیه

واسه سوده ، که احتمالاً الان داره فحش
میکشه به جون سلاخ های ببعی توپولو ها

خلاصه امروز را بر همگان تبریک و تسلیت عرض مینماییم
خداوند به گـوسفندانی که فـردا به دنیـا می آیند به مـدت
یک سال عمر با عزت ارزانی بدارد ، الـــهـــی آآآآآآمـــیـــن

پ.ن : مهدی تازه فهمیدم چرا خودتو زدی به مریضی تو خونه قایم شدی
می ترسیدی در انظار ظاهر بشی ؟ مرگ حقه عزیزم ، حالا اگه
امروز زنده موندی سور دادن به دوستان فراموش نشه

حکایت

aladdin — Sat, 21 Nov 2009 10:30:18 GMT

میگن همیشه خربزه شیرین نصیب کفتار میشه
چه حکایتی داره این جریان الله اعلم ولی ظاهراْ راست میگن
حالا معلوم نیست آدم اگه خربزه شیرین بخواد باید کفتار صفت بشه
یا اگه بخواد آدم بمونه باید خربزه تلخ بخوره یا کلاْ دور خربزه خوردن رو خیط بکشه
چمیدونم والا ولی اینو میدونم که ارزش نداره آدم به خاطر یه قاچ خربزه خودشو عوض کنه
در ضمن نباید کام خودشو تلخ هم بکنه ، به جاش میره هندونه میخوره ، بازار خربزه و خربزه فروش رو هم کساد میکنه ، به این میگن یه راهکار مدیریتی

پ.ن آموزنده :
روباه بچه ای با مادر خود میگفت ، مرا حیله ای بیاموز که چون در کشاکش سگ درماندم ، خود را از او برهانم ، مادر گفت : اندر این باب حیله بسیار است ، اما بهترین همه آن است که در خانه ی خود بنشینی ، نه او تو را بیند و نه تو او را بینی .

aladdin — Sun, 15 Nov 2009 20:27:18 GMT

تو یه شهر همه بیماری خاروندن گرفته بودن و هی خودشون رو میخاروندن ،
یه روز یکی وارد شهر شد که خودشو نمیخاروند ،
گرفتنش و بردنش پیش طبیب ،
طبیب پرسید : هان ؟ چی شده ؟ این چه بیماری داره ؟
گفتن : بیماری نخاروندن

پ.ن: به گمانم مریض شدم ، بیماری نخاروندن گرفتم

ماییم و موج سودا ...

aladdin — Fri, 13 Nov 2009 20:09:18 GMT

حالم هی زود به زود عوض میشه چرا ؟ عینهو هوای بهاری ، هی آفتابی ، هی ابری ، هی بارونی
الان در حالت ابری هستم ولی دارم به زور ابرا رو فوت میکنم که یه کم آفتاب ببینم ،
رفیقی میگفت اینا همش به خاطر آلودگی هواست

"این قسمت به علت تبدیل هوای حاره ای به معتدل ، تعدیل شد"

پ.ن :
۱. با لینوکس سرگرمم ، هر چند اصلاْْ علاقه ای بهش ندارم ولی باید یادش بگیرم ،
۲. اوه ... همین الان یه اتفاق عجیبی افتاد ، آسمون یه لحظه یه رنگی شد که فکر کنم فقط من دیدم
۳. هر چی زور زدم نتونستم جلو خودمو بگیرم ، باید این چند بیت رو بنویسم وگرنه می ترکم :

یـعـقـوب وار وااســفــاهــا هــمـی زنـــم .......... دیدار خوب یوســف کـنعــانـم آرزوست

والله که شهر بی ‌تو مرا حبس می‌شود .......... آوارگـــی و کــــــوه و بیابانـــم آرزوست

زین همرهان سـسـت عناصر دلم گرفت .......... شیر خدا و رستــم دسـتــانم آرزوست

زیـن خلق پر شکایت گریـان شدم ملول .......... آن‌ های و هوی و نعره مستانم آرزوست

گــویا تـرم ز بلبـل امـا ز رشــک عـــــــام .......... مهرست بر دهــانم و افـغـانـم آرزوست

دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر .......... کــز دیو و دد ملولم و انسانـم آرزوست

گـفـتـنـد یـافت می‌نشود گـشته‌ایـم مـا .......... گفت آنچه یافت می‌نشود آنم آرزوست

یک دست جام باده و یک دست زلف یار .......... رقصی چـنـیـن مـیـانه میدانم آرزوست

کلاس آشپزی

aladdin — Wed, 04 Nov 2009 10:16:18 GMT

امروز آمده ایم اینجا تا دهن ملت را آب بیاندازیم و در مورد آشپزی دیروزمان از خودمان کلاس در وکنیم

جاتون خالی دیروز بعد از خوندن یه سری مقاله آشپزی جدید و به پیوست جو گیر شدن ، دوباره به این نتیجه رسیدم که من خودم مادر زادی آشپز بودم و اینا ناخن چیده ی منم نیستن و تصمیم گرفتم یه چشمه به اطرافیان نشون بدم که متعاقبآ مراحل زیر انجام شد ، البته با متد ابداعی خودم :

فیله گوساله ، سیر ، پیاز ، ریحان ، روغن زیتون ، دانه فلفل سیاه ، نمک ، ماست ترش

اول سیر له شده و ریحان خرد شده و روغن زیتون و نمک و ماست ترش رو قاطی میکنیم ، بعدش حدود ۶ ساعت گوشت رو توش می خوابونیم (تو یخچال) ، البته قبلش باید (خیلی کم) گوشت رو بکوبیم ، بعد گوشت رو از تو مواد در میاریم و میزاریمش روی فویل آلمینیومی و روش رو ورقه های پیاز میزاریم و یه کم هم دانه فلفل سیاه
فویل رو می بندیم و بعد میزاریم تو فر ، حرارت از بالا و خیلی ملایم ، نتیجه یه استیک خیلی عالی میشه ، البته عکس پایین مال من نیست چون وقتی به فکر عکس گرفتن ازش افتادم که بشقاب رو هم لیسیده بودم

aladdin — Sun, 01 Nov 2009 11:12:18 GMT

جوووووووووووون ، حالم به شدت خوبه ، تو فاز رقصم ، آرررره ، جردنو بستم ، آررره
به خاطر هواست ، لامصب به طرز ناراحتی ملخیه
آررررررررره ، NeeD Party شدیم دیگه ،
میخوام برسونمت ، لاو بترکونمت
البت ...
بیا بگیر به دندون علی شو
بیا این *** ماله تو
آی بانو ، وای بانو ، آخ بانو ... بنشین به روی زانووو
و در نهایـــــــــت
عاشقی بد دردیه ، علیش گرفتارش شده
آی سینه سینه سینه سینه سینه سینه

پ.ن لازم :
۱. بابا مهدی من عاشق هیشکی نشدم ، مراسم درد دل کنون لازم ندارم فقط هوا هوای عشقیه
۲. ملت ، هایپ با بادوم زمینی قاطی نخورین ، مثه من گوز ملخ پیچ میشیناااا
۳. اووووووووف بچرخون اون کمرو لامصصصصصب
۴. الان حال میده برم باغ شازده ، تو شاه نشین بالا ، رو به درختا ، تو این هوا ... لم بدم ... به به به

aladdin — Mon, 19 Oct 2009 19:18:18 GMT

چند روزه یه حال عجیبی دارم
این حس رو خوب میشناسم
فکر کنم داره یه اتفاقاتی میوفته
همیشه وقتی این حس رو پیدا میکنم
بعدش یه اتفاق بدی میوفته

ای تو جاری توی رگهام ، صدای پای نفسهام
ای که بوی تو رو داره ، لحظه های خواب و رویام

فرصت بودن با تو ، اگه حتی یه نفس بود
برای باور بودن ، همه چیز و همه کس بود

کاش میشد با تو بهار آرزوها پا بگیره
کاش میشد با تو دوباره زندگی معنا بگیره

کوچ عاشقانه تو ، لحظه شکستن من
خلوت شبانه من ، تا همیشه از تو روشن

aladdin — Fri, 16 Oct 2009 06:40:18 GMT

در گذشته های دور، پادشاهی از سرزمینی بیگانه، بر مردم سرزمین همسایه پیروز شد.
او بدخواه و زیرک بود و وزیری داشت بسی بدخواه تر و زیرک تر ،
روزی پادشاه وزیر را گفت:
«تو را امر می کنم تا راهی بیابی که بر جان و مال و ناموس این مردم مسلط شوم، بی آنکه بفهمند و اعتراضی کنند».
وزیر چند روزی رفت و با خود اندیشید و در نهایت، با طوماری بازگشت، نوشته شده برای جارچیان.
تا بخوانند و بر سر هر کوچه و بازاری جار زنند.
نام این طومار، قانون ملی بود و همه کس باید به آن وفادار می ماندند. در این قوانین، اعتقاد به دینی به غیر از دین پادشاه جرم بود و مجازات اعدام برای آن در نظر گرفته شده بود. سواد آموزی غیرقانونی بود. مالیاتها به سه برابر قبل افزایش یافته بود و شب زفاف، عروس به مدت یک شب از آن شاه بود. ارزش جان مردم را با جان چارپایان سرزمین مادری شاهنشاه می سنجیدند و هرگونه مخالفتی با این قوانین، مجازات مرگ داشت و در آخرین بند از قوانین، گوزیدن باصدا یا بی صدا نیز ممنوع شده بود.
پادشاه گفت: ای وزیر! من با وعده ها و قول دولت آشتی سر کار آمده ام. چنین قوانینی مردم را به شورش وا خواهد داشت و تاج سلطنت از سر من خواهد ربود.
وزیر گفت: اعلیحضرتا. نگران نباشید. بند آخر هم از این رو به قانون افزوده شده. منتظر باشید تا اثر معجزه آسای آن را ببینید .
با اعلام قوانین جدید، مردم لب به اعتراض گشودند. گفتند که این قوانین، بر اساس حقوق بشر مردود بوده و ظلمی آشکار است.
مردم میگفتند که به هر حال هر پادشاهی مردم را به گرویدن به دین خود دعوت میکند و اساساً در متون کهن گفته اند که : دین مردم، دین حاکمان آنان است.
ممنوع بودن آموزش و سواد نیز، در این خاک بی سابقه نیست و حاکمان قدیم نیز چنین قوانینی وضع کرده اند. هر چند که از حکومتی آزادیخواه، کمتر چنین انتظاری می رفت.
مالکیت بر زنان در شب زفاف نیز قانونی قدیمی است که این پادشاه سنت گرا، دوباره به آن رو آورده است ( البته برخی روشنفکران درباری تمام تلاش خود را در مطالعه و بررسی نسخه های قدیمی به کار بردند تا ثابت کنند در گذشته این کار با اهداف خیر و بنا به صلاح اجتماع انجام می شده )
مردم گفتند حتی اینکه ارزش جان ما در حد چارپایان همسایه است را نیز می پذیریم،
اما محال است که منع گوزیدن را بپذیریم. مگر پادشاه خود نمی گوزد ؟
گروهی از روشنفکران به سرزمینهای دیگر گریختند و از طریق رسانه های بین المللی، به مردم تصاویر دنیای آزاد را نشان دادند و مردم هر شب با هیجان می نشستند و این برنامه ها را نگاه میکردند. برنامه هایی که در آنها گوزیدن آزاد مردم دیگر کشور ها را حتی در خیابانها نشان می داد، مفسران خبری، برای مردم توضیح می دادند که قوانین شاه، احمقانه است و غیرقابل اجراست ، و میگفتند مگر می توان در هر مستراح یک نگهبان گذاشت؟
باسوادتر ها (که عمدتاً در دوران آزادی حکومت قبلی درس خوانده بودند) از اثرات مفید خالی کردن باد روده می گفتند و اینکه اساساً گوزیدن طی یک سری مراحل تکاملی و پس از میلیونها سال، برای بقا به وجود آمده و نژادهایی که به اندازه کافی نگوزیده اند، منقرض شده اند.
کتابهای متفکران سرزمینهای دیگر، که در زمینه طبیعی بودن گوزیدن نوشته شده بود، به دفعات چاپ و منتشر می شد . و آنها که بیشتر می فهمیدند، برای آنها که کمتر می فهمیدند، به تفصیل در مورد فواید گوز توضیح می دادند.
جامعه شناسان، می گفتند که حاکم جدید متحجری بیش نیست که سر در تنبان خلایق فرو می کند.
لطیفه ها ساختند در مورد گوزیدن شاه و نحوه کنترل سربازان بر نگوزیدن مردم ، و اینها را برای هم اس ام اس می کردند و می خندیدند و بدینگونه شاه را مسخره می کردند.
نگهبانان در سراسر کشور پخش شده و اجرای درست قوانین را نظارت می کردند. و هر از چند گاهی به مستراح ها یورش می بردند و کسانی که در حال گوزیدن مشاهده می شدند را دستگیر می کردند. اما مردم همچنان به گوزیدن در خفا ادامه می دادند.
مردم در اعتراض به حکومت به صحراها و مکان های خلوت می رفتند و می گوزیدند و در دل خود از اینکه حکومت را به مضحکه گرفته و کار خود را کرده اند لذت می بردند.
جوانترها پارتی های زیرزمینی راه می انداختند و در آن برنامه های گروپ گوز اجرا می کردند.
بعد از مدتی دیگر مردم ماجرای منع سواد و دین اجباری و کاپیتولاسیون و عروس دزدی و مالیات و ... را به خاطر نیاوردند و همگان سعی می کردند تنها از بدیهی ترین حق خود یعنی گوزیدن دفاع کنند و در تمام این مدت، شاه سلطنت می کرد و جان و مال و ناموس مردم را به یغما می برد و بر زیرکی وزیر خود آفرین می گفت.

aladdin — Wed, 14 Oct 2009 12:02:18 GMT

اینووووووووووووووووووووووو

این موش جیگر برنده زیبا ترین لبخند سال شده ، خیلی نفسه مبارکش باشه